Rena Rädle & Vladan Jeremić (Berlin / Beograd) kroz zajedničku praksu istražuju odnose umetnosti i politike, razotkrivajući goruće društvene protivurečnosti. Koriste tehnike koje je lako reprodukovati i distribuirati, poput grafike i štampe, te jednostavnih materijala kao što su tekstil, karton i drvo, insistirajući na upotrebnoj vrednosti i društveno-ekološkoj svesti umetničkog rada. Oni razvijaju transformativne potencijale umetnosti u saradnji sa društvenim pokretima. Pored mnogobrojnih izložbi u Srbiji i regionu, izlagali su, između ostalog u: MUAC, Meksiko Siti; Brooklyn Museum, Njujork; Creative Time Summit, Majami; nGbK, Berlin; Trøndelag Senter for Samtidskunst, Trondhajm, Norveška; Muzej savremene umetnosti, Ljubljana; MMOMA, Moskva; Kibla, Maribor; Muzej savremene umetnosti, Skoplje; Galleria del Progetto, Milano; Contemporary Art Center of Thessaloniki, Solun; Tallinna Kunstihoone, Talin; Intercultural Museum, Oslo; 49. I 56. Oktobarski salon, Beograd; Kulturni centar Republike Srbije, Pariz; EKKM, Talin; Autostrada Biennale, Prizren; Kaapelin Gallery i Ateneum Art Museum, Helsinki; “Politics of Dissonance” u okviru Manifesta 12, Palermo; rotor, Grac; Borey Art Center, Petrograd; Muzej savremene umetnosti Vojvodine i Galerija Matice srpske, Novi Sad; Tirana Art Lab, Tirana; Muzej Jugoslavije, Beograd. Njihovi radovi nalaze se u sledećim javnim kolekcijama: Thessaloniki State Museum of Contemporary Art, Solun; Kolekcija Oktobarskog salona, Kulturni centar Beograda; Muzej savremene umetnosti Vojvodine, Novi Sad; Muzej savremene umetnosti, Beograd; Kolekcija
Muzeja Jugoslavije, Beograd; Van Abbemuseum, Ajndhoven, MUDAM, Luksemburg i Museum Reina Sofia, Madrid i drugim.

Bol simbola

Na horizontu grada Kosovska Mitrovica stoji spomenik lokalnim rudarima i jugoslovenskim partizanima palim u Drugom svetskom ratu, podignut 1973, po zamisli Bogdana Bogdanovića. Rena Rädle i Vladan Jeremić istražuju sistem simbola razvijen kao rečnik otpora nacionalizmu tokom perioda socijalističke Jugoslavije. Taj sistem nadopunjuju savremenim kontekstima, razvijajući ih u nove konstelacije, oslanjajući se na metod koji su letristi zvali metagrafika, što je vid stapanja reči, ikoničnih znakova, poetika ili zvuka. Zastave koje nastaju kao rezultat toga tiču se Bogdanovićevog nasleđa, savremenih realpolitičkih poduhvata i urbanih prostora kojima dominiraju nacionalne oznake. Kompozicije sažimaju strast i bol jezika koegzistencije. Bogdanović je svoje javne spomenike u Kosovskoj Mitrovici i na drugim mestima smatrao antispomenicima koji prkose hronološkoj klasifikaciji i ne slede dominantne obrasce socijalističkog modernizma ili realizma. Razvio je formalni jezik povezan sa mitološkim tradicijama i antičkom arhitekturom. Na poprištima velikih stradanja i heroizma, pokušao je da stvori bezvremeni jezik humanizma. Danas su mnoga od tih memorijalnih mesta u jadnom stanju. Na svojim zastavama, Rädle i Jeremić takođe upućuju na Bogdanovićevo memorijalno “Partizansko groblje” u Mostaru i na “Spomenik rudarima” u Kosovskoj Mitrovici. Mostar i Kosovska Mitrovica su dva od mnogih gradova u kojima su Bogdanovićevi spomenici zauzimali važna znamenita mesta tokom socijalističkog „bratstva i
jedinstvaˮ i čiji su urbani prostori ponovo bolno rasparčani usled podela, nacionalizma i rata. (Napisala Joanna Warsza za 4th Autostrada Biennale)