Rođen je 1995. godine u Kraljevu. Osnovne i master studije slikarstva završio je na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, klasa prof. Milete Prodanovića. Kao stipendista Vlade Francuske provodi semestar na École Nationale Supérieure des Beaux-Arts u Parizu, studio Gijom Paris, 2019-2020.
Trenutno je treća godina doktorskih studija na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu. Pored samostalnih izložbi „Ja znam za jednu tugu sa mirisom ananasa“ (2020.), „Kad će David da se vrati ?“ (2022.), „Second Chance ili Žena kose boje moka kafe“ (2023.), „House in the House in the House…“ (2023.), „Fleka na zidu“ (2024) i „Slon u sobi“ (2024) izdvajaju se grupne izložbe „Privatna vrednost 2“ (2019.) u organizaciji ambasade Švajcarske, „Sanjarenje“ (2021.) kao deo 58. Oktobarskog salona i „Out of Box“ (2022), Šemnic, Nemačka. Aleksandar je autor projekata u kulturi poput „Roll the Dice“ (2023) Vrnjačka Banja – Beograd, „Voyage, voyage“ (2021.), Zagreb – Beograd i „Umetnost u vojsci“ (2021.) Užice – Beograd. Njegovi radovi se nalaze u privatnim kolekcijama u Nemačkoj, Francuskoj, Švedskoj. Živi i radi u Beogradu.

Uz premisu da su danas slike onih stvari koje želimo da budemo ili posedujemo jedina sigurna datost, biva kreirana serija slika pod nazivom “Imago”. “Imago” istražuje moć odbačenih kič slika sa društvenih mreža fokusirajući se na motiv srca u kontekstu štafelajnog slikarstva i na upoređivanje estetskih preferenci unutar klasnog sistema. Ideja za nastanak serije se javila kroz neposredno iskustvo prilikom razmene slikovnih poruka sa članovima porodice, koje nisu imale ličnu sentimentalnost već univerzalnu sentimentalnu vrednost. Posmatrane iz perspektive starijih generacija niže radničke klase, slike srca predstavljaju sublimat najpozitivnijih i najnežnijih osećanja koja se pomoću par koraka na telefonu ili računaru mogu proslediti željenom krugu ljudi. Slike srca su stoga takođe svojevrsni prikaz utopije jer je njihova ekspanzija u digitalnom svetu proporcionalna alijenaciji i deprivaciji čoveka sadašnjice.