Interdisciplinarna umetnica Daria Gon\u010darova ro\u0111ena je 1993. godine u Samari. Od 2019. do 2022. godine \u017eivela i radila je u Sankt Peterburgu. Trenutno \u017eivi i radi u Srbiji. Diplomirala je na Dr\u017eavnom univerzitetu arhitekture i gra\u0111evinarstva u Samari 2015. godine. Od 2022. do 2024. godine studira na Institutu za savremenu umetnost Josef Bak\u0161tajn. Prva izlo\u017eba sa Darijinim u\u010de\u0161\u0107em odr\u017eana je 2016. godine, nakon \u010dega je aktivno u\u010destvovala u razli\u010ditim kulturnim programima (obrazovnim laboratorijama i radionicama, rezidencijama, grupnim i samostalnim izlo\u017ebama). Njeno delo je prikazano na izlo\u017ebama u Srbiji, Crnoj Gori, Armeniji, Kirgistanu, Nema\u010dkoj, Finskoj i Rusiji.
\nRad “Jedna jedna\u010dina s nepoznatim” (2023) deo je projekta “Fragmenti navigacije” zapo\u010detog u Beogradu. Trenutni projekat se zasniva na refleksiji o pojmu eskapizma, zamene stvarnih odnosa sa imaginarnim svetovima. Uporna \u017eudnja za iluzornom stvarno\u0161\u0107u konstantno se projektuje na stvarnost, reprodukuje iznova i iznova, ali ne vodi nigde. Rad sa poetskom slikom neuspeha, poreme\u0107ajem logi\u010dkog lanca, koristim koncept poreme\u0107ene navigacije, otkrivaju\u0107i je kao simptom na\u0161e stalne \u017eudnje za transcendentno\u0161\u0107u i na\u0161e uzaludne, ali ni\u0161ta manje po\u017eeljne poku\u0161aje bekstva od stvarnosti. Dekonstrukcija navigacionih znakova ovde slu\u017ei kao metafori\u010dka refleksija krhkog i nestabilnog sveta pravila. Ona otkriva fragmentarnu prirodu narativa i ruta koje stvaramo, vrstu oklopa alternativnih stvarnosti koje se pojavljuju kao sredstvo mogu\u0107eg bekstva.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Interdisciplinarna umetnica Daria Gon\u010darova ro\u0111ena je 1993. godine u Samari. Od 2019. do 2022. godine \u017eivela i radila je u Sankt Peterburgu. Trenutno \u017eivi i radi u Srbiji.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3266,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"image","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[43],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/awb.rs\/program\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3267"}],"collection":[{"href":"https:\/\/awb.rs\/program\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/awb.rs\/program\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/awb.rs\/program\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/awb.rs\/program\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/awb.rs\/program\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3268,"href":"https:\/\/awb.rs\/program\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3267\/revisions\/3268"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/awb.rs\/program\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3266"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/awb.rs\/program\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/awb.rs\/program\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/awb.rs\/program\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}